در سفر ديده است . و در احاديث منع فرموده‌اند از سفر كردن تنها و خوردن تنها و منفردا در بيابانها راه رفتن و توشهء خود را مختص به نفس خود نمودن بلكه بايد با جمعيّت مسافرت كرد . مطلب دويم در بيان اوقاتى است كه در شرع مطهّر از براى سفر مقرّر شده است . از احاديثى كه در كتب محدّثين مسطور است چنان مستفاد مىشود كه مسافرت در روز شنبه و سه‌شنبه و پنجشنبه ممدوح است و در مابقى ايّام على الخصوص در روز دوشنبه و جمعه مذموم است . از جمله احاديثى كه در اين باب وارد شده حديثى است كه در مكارم الاخلاق از ابى عبد اللّه - عليه السلام - روايت شده كه هركه روز شنبه ارادهء سفر كند البته برمىگردد ؛ اگر در روز شنبه سنگى از كوهى جدا شود خداى تعالى آن را ردّ مىكند به جاى خود . در كتاب مذكور از ابى عبد اللّه - عليه السّلام - منقول است كه حضرت فرمودند : خارج مشويد در روز جمعه پى كارى ، پس چون روز شنبه شود و آفتاب برآيد برويد پى كار خود . و ايضا در كتاب مسطور روايت شده است كه آن حضرت فرمودند : روز دوشنبه مسافرت ننماييد و طلب حاجتى نكنيد . راوى مىگويد : در روز دوشنبه به خدمت حضرت ابى عبد اللّه - عليه السّلام - مشرّف شدم كه مرخّص شده بار سفر مرا ببندم . آن حضرت فرمودند : گويا شما بركت روز دوشنبه را مىخواهيد . كدام روز است كه ميشوم‌تر از روز دوشنبه است كه ما در آن روز مفقود نموديم رسول خود را و مرتفع شد وحى از ما . امروز مرويد و روز شنبه مسافرت نماييد كه به درستى آن روزى است كه خداوند تبارك و تعالى در آن روز آهن را بدست حضرت داود نرم فرمود . و نيز وارد است كه روز پنجشنبه حضرت رسول - صلّى اللّه عليه و آله - مسافرت مىفرمودند و آن حضرت فرمودند : هركه تزويج نمايد و سفر كند در حالتى كه قمر در عقرب باشد ، خير نمىبيند . مطلب سيّم در خصوص صدقه است : در كتاب مكارم الاخلاق از حضرت ابى عبد اللّه - عليه السّلام - وارد است كه آن حضرت فرمودند : تصدّق بكن روزى